Morsmordre
Czy chcesz zareagować na tę wiadomość? Zarejestruj się na forum za pomocą kilku kliknięć lub zaloguj się, aby kontynuować.
Wydarzenia



Login:

Hasło:

Ogrody królewskie
AutorWiadomość
First topic message reminder :

Ogrody królewskie

Przepiękne ogrody, dzień w dzień skrupulatnie pielęgnowane przez królewskich ogrodników. Łączą dzielnicę arystokracji z terenami biblioteki; otoczone ślicznym, dokładnie przystrzyżonym żywopłotem. Kręta, usypana ciemnym piachem ścieżka wije się pomiędzy krzakami dojrzałych kwiatów roztaczających w okół siebie tak słodką, miodową woń, tak cudnie lśniących w szmaragdowych trawnikach, zdobionych tysiącem kropel rosy niczym majestatycznym sznurem pereł. Ogromne, prastare drzewa splatają swe giętkie gałęzie ponad spacerniakiem, kryjąc malowniczą ścieżkę w delikatnym cieniu. Świeża zielona trawa piętrzy się gdzieniegdzie większymi kępkami. Pośrodku radośnie szemrze woda przelewana w wymurowanej fontannie. Chadzają tu na spacery londyńscy dostojnicy, prawdziwe elity pośród elit, piękne damy w eleganckich, drogich kreacjach, plotkując między sobą o swych przyjaciółkach, często przy wtórze ptasich treli chadzają młode pary, by następnego dnia czytywać o tym wydarzeniu na łamach najświeższych gazet. Idealne miejsce na odpoczynek, idealne na leniwe, ciepłe popołudnie dla wszystkich tych, którzy na lenistwo mogą sobie w tych trudnych czasach pozwolić.
Morsmordre
Morsmordre
Zawód : Mistrz gry
Wiek :
Czystość krwi : n/d
Stan cywilny : n/d
O Fortuna
velut Luna
statu variabilis,
semper crescis
aut decrescis...
OPCM : 99
UROKI : 99
ELIKSIRY : 99
LECZENIE : 99
TRANSMUTACJA : 99
CZARNA MAGIA : 99
ZWINNOŚĆ : 0
SPRAWNOŚĆ : 0
Genetyka : Czarodziej
Ogrody królewskie - Page 7 Tumblr_lqqkf2okw61qionlvo3_500
Konta specjalne
Konta specjalne
http://morsmordre.forumpolish.com/ http://morsmordre.forumpolish.com/ http://morsmordre.forumpolish.com/ http://morsmordre.forumpolish.com/ http://morsmordre.forumpolish.com/ http://morsmordre.forumpolish.com/f124-woreczki-z-wsiakiewki

Powrót do góry Go down


Beztroska popołudnia splamionego zachodzącym słońcem w miejscu takim jak to, wciąż nosiła na sobie znamiona nierealności; nie pamiętała już niemal dni, kiedy centrum stolicy było przezeń tak często odwiedzane, nie pamiętała też czy uliczki i budynki wyglądały tak samo, jakimi widziała je po raz ostatni, czy może zdążyły runąć i na nowo odrodzić się z gruzów, pod przewodnictwem i za sprawą działań wysuwanych przez Ministerstwo. Nie pamiętała też, czy ogrody królewskie wyglądały tak ostatniej zimy; czy gałęzie wciąż kusiły nagością, czy śnieżny puch zaglądał w nieśmiertelne krzewy, czy szron osiadał na kilku rzeźbach rozstawionych po leśnych zaroślach.
Ciało skryte za eleganckim, jasnym płaszczem, wysadzanym białym futrem nie doświadczało zimna; równocześnie nigdy nie miało w sobie tyle chłodu, ile Astoria zdążyła nagromadzić w sobie na przestrzeni ostatnich miesięcy. Być może z powodu wojny, być może przez odosobnienie i nierozumne pozwolenie dojścia do głosu dalekich wspomnień.
Nowy rok nadszedł, zima królowała nadal, pan ojciec kroczył dumnie u boku najpotężniejszego czarodzieja ich – i niewątpliwie przyszłych – pokoleń. Coś musiało się zmienić. Na lepsze.
Odgarnięte kosmyki włosów znów wróciły na poprzednie miejsce; błądziły wśród bladości kobiecej twarzy, niepostrzeżenie chciały wplątać się między firanki długich rzęs; unosząc znów dłoń w białej, skórzanej rękawiczce, chcąc okiełznać pasma rozszalałe pod wpływem wichru, przymknęła oczy, chłonąc ciszę.
Ciszę, która dla chłopca była zwykle obca; a przynajmniej za taką ją uważał. Bo choć był przyzwyczajony do tego dziwnego stanu, gdy nie wolno mu było wypowiadać słów, ni zakłócać niezmąconego spokoju innych, wolał rzeczywiście, kiedy wokół coś się działo. Mogła to być nawet gramofonowa muzyka, mogły podniesione głosy dobiegające z gabinetu pana ojca, kiedy inni lordowie raczyli go dyskusją; chciał, żeby coś się działo.
Ale chyba nie do końca wtedy, kiedy ciało zderzyło się z innym, a on z zakłopotaniem uniósł głos i prędko go przygasił, jak niedopałek płomienia na bruku, mamrocząc przeprosiny. Wbijał jasne oczy w zaśnieżoną ziemię przez cały ten czas, póki mężczyzna, którego tak nietaktownie przecież stratował, odgonił wstydliwe myśli prostym zdaniem.
- Nawet jeśli to prawda, to uniżenie przepraszam, sir – skłonił jasnowłosą głowę, i choć słowa brzmiały poważnie, dość karykaturalnie w zestawieniu z miękkim głosikiem i wiekiem chłopca, na ustach pojawił się już uśmiech. Poszerzył go, kiedy uniósł wzrok i napotkał ten należący do przypadkowego jegomościa.
- Ależ skąd, towarzyszę w przechadzce pani matce, sir - oznajmił, odganiając, jak miał nadzieję, niepewności mężczyzny. Zaraz potem, na dowód swoich słów, przeszedł w kierunku zakrętu, z którego jeszcze chwilę temu, dość spektakularnie, się wyłonił.
- O, proszę, widzi pan? - wskazanie paluszkiem na plecy sylwetki zasiadającej na ławce miało w sobie coś na kształt dumy.
Astoria ów dumę usłyszała; sam fakt słów syna skierowanych do kogoś innego wystarczył, by odwróciła gwałtownie głowę, a jasne pasma znów zawirowały pod kapeluszem.
Przez chwilę miała wrażenie, że wiruje jej także w głowie.
– Lord Bulstrode, och... – wyrzucone na wydechu balansowało między zaskoczeniem a nutą niemal strachu; znów? – Cóż za... miła niespodzianka.
Astoria Lestrange
Astoria Lestrange
Zawód : opiekunka syren, magioceanograf, arystokratka
Wiek : 30
Czystość krwi : Szlachetna
Stan cywilny : Zamężna
plus loin que la nuit et le jour
OPCM : 6
UROKI : 13
ELIKSIRY : 6
LECZENIE : 0
TRANSMUTACJA : 5
CZARNA MAGIA : 1
ZWINNOŚĆ : 12
SPRAWNOŚĆ : 7
Genetyka : Czarownica

Neutralni
Neutralni
https://www.morsmordre.net/t10375-astoria-lestrange#313698 https://www.morsmordre.net/t10409-lou#314729 https://www.morsmordre.net/t10410-heart-of-a-siren#314731 https://www.morsmordre.net/ https://www.morsmordre.net/t10408-skrytka-bankowa-nr-2312#314723 https://www.morsmordre.net/t10486-a-lestrange#317953

Powrót do góry Go down

Musiał przyznać, że mały lord cechował się nienagannym wychowaniem - na ile to stwierdzenie pozostawało prawdziwe w zaciszu domowym nie był już w stanie powiedzieć, wiedział wszak doskonale, że z dzieci niejednokrotnie zachowujących się perfekcyjnie w towarzystwie, w warunkach ograniczonych do kameralnego grona rodzinnego potrafiły wyjść niezłe urwisy, nie chciał się jednak nad tym zastanawiać, ni doszukiwać się analogii do znanego mu z autopsji otoczenia w zależności, w której takich porównań czynić nie należało. Czasem czuł się tak, jakby z byłą panną Malfoy od lat toczyli nieogłoszoną nigdy oficjalnie, lecz jak najbardziej aktualną konkurencję dosłownie w każdej możliwej dziedzinie; kto pierwszy stanie na ślubnym kobiercu, kto pierwszy doczeka się potomka, czyja latorośl wykaże się lepszym obyciem i manierami, kto stworzy kompletniejszy obrazek perfekcyjnej, szczęśliwej rodziny - a może ta konkurencja była tylko i wyłącznie jego własnym wymysłem i istniała tylko i wyłącznie w jego głowie? Jakież miał podstawy ku temu, by sądzić, że Astoria nie odcięła się wieki temu od ciągnącej się za nimi przeszłości, że faktycznie nie ułożyła sobie życia tak jak chciała, nie zważając wcale na niego i jego przedawnione plany czy pragnienia?
Uśmiechnął się krótko, słysząc słowa chłopca, brzmiące zbyt poważnie jak na jego młody wiek i dziecięcy głos. - W takim razie ja również gorąco proszę o wybaczenie - oznajmił, schyliwszy się nieco w grzecznościowej pozie, by uczynić zadość uprzejmościom, na które nalegał malec. Towarzyszę w przechadzce pani matce, sir. Kolejne zgłoski zlepione w całość przez niczego nieświadomego cherubinka odbiły się echem w jego czaszce i chociaż usta wciąż rozciągał w przyjaznym uśmiechu, pozorna wesołość nie sięgała piwnych tęczówek. Lord Lestrange był jednak zbyt mały i zbyt niewinny, by to dostrzec i rozszyfrować. - Piękny dzień na wspólną przechadzkę - odpowiedział zatem ogólnikowo, by po chwili powieść spojrzeniem w kierunku wskazanym wciąż nieco pulchną rączką i dostrzec rzeczoną sylwetkę, elegancki kapelusz przyozdabiający wyślizgujące się kosmyki w kolorze pszenicy i alabastrową skórę, gdy zwróciła się i dostrzegła go również kątem oka.
- Lady Lestrange - przywitał ją zautomatyzowanym niemalże ukłonem, nie za głębokim, popadającym w karykaturalną przesadę i nie za płytkim, wskazującym na brak szacunku. - Zdawać by się mogło, że przewrotność losu pragnie nam coś zakomunikować - dodał lekkim tonem, obdarzając blondynkę uśmiechem, nieco mniej skrępowanym niż ten, którym raczył ją zaledwie w zeszłym miesiącu w banku Gringotta, lecz wciąż odbiegającym od naturalności, jaką niegdyś zwykł epatować w jej towarzystwie - tylko jej.


half gods are worshipped
in wine and flowers
real gods require blood


Maghnus Bulstrode
Maghnus Bulstrode
Zawód : badacz starożytnych run, były łamacz klątw, cień i ciężka ręka w Piórku Feniksa
Wiek : 30
Czystość krwi : Szlachetna
Stan cywilny : Wdowiec
gore and glory
go hand in hand
OPCM : 24
UROKI : 0
ELIKSIRY : 0
LECZENIE : 0
TRANSMUTACJA : 0
CZARNA MAGIA : 24
ZWINNOŚĆ : 5
SPRAWNOŚĆ : 6
Genetyka : Czarodziej
 death before dishonor
Rycerze Walpurgii
Rycerze Walpurgii
https://www.morsmordre.net/t9868-maghnus-i-bulstrode https://www.morsmordre.net/t9891-helios#299311 https://www.morsmordre.net/t9887-mouth-full-of-white-lies#299287 https://www.morsmordre.net/f377-gerrards-cross-bulstrode-park https://www.morsmordre.net/t9894-skrytka-bankowa-nr-2246#299355 https://www.morsmordre.net/t9896-maghnus-bulstrode#299374

Powrót do góry Go down

Popołudnia takie jak to były rzadkością – z uwagi na ostatnie wydarzenia w kraju jak i najzwyklejszy fakt położenia, w jakim znalazła się Astoria; doświadczanie towarzystwa dzieci w sytuacjach tak codziennych należało raczej do specjalnych przypadków, bowiem bliźnięta zwykle spędzały dnie w otoczeniu guwernantki i nauczycieli, którzy witali do Thorness Manor kilka razy w tygodniu. Niesprecyzowana chęć – być może rzeczywisty, matczyny instynkt, być może własne egoistyczne pobudki – postawiły jednak sylwetki lady Lestrange i jej syna w królewskich ogrodach w scenerii niemal bajkowej. Biały puch i eleganckie ubrania; nagie krzewy i wydeptane chodniki; chowające się za horyzontem słońce i przemykający wśród zimowej roślinności chłopiec – wszystko jak z obrazka, zmącone nieoczekiwanym.
Być może także niechcianym, choć kiedy wzrok zatrzymał się na jego twarzy na dłużej niż konieczne, sama już nie wiedziała. Nie wiedziała także jakim dziwacznym i okrutnym zrządzeniem losu wciąż go spotykała; być może odkąd u jego boku pojawiła się lady Rosier, a odkąd ona sama coraz częściej wychylała głowę za wyspę Wight, los faktycznie chciał coś im powiedzieć? A może sny, które miewała w tak nieoczekiwanym i nieodpowiednim momencie, nie były przypadkowe?
Krótkie spojrzenie i subtelny ruch dłonią; tyle wystarczyło by mały lord prędko, z głową spuszczoną w dół, podreptał w kierunku ławki, niemal przywołany do porządku jednym, prostym gestem. Nie wypowiedział już nic, choć buzia daleka była od frasunku; blade policzki szczyciła raczej wyuczona życzliwość, niemal lustrzana wobec tej, która charakteryzowała twarz Astorii.
– Mam nadzieję, że nie sprawił żadnego kłopotu – nachodzenie przypadkowych ludzi – nachodzenie kogoś takiego jak on – było dalekie od obrazu, jakiego wymagała od własnych dzieci. Swawola nie była czymś częstym w ich życiu, doświadczana jedynie na tyłach posiadłości i wśród rozległych komnat – tutaj wciąż nie było bezpiecznie, i choć malec natrafił na Maghnusa, momentalnie chciała skarcić samą siebie za taką chwilę nieuwagi. Powinna była wziąć ze sobą także służbę.
– Istotnie, przypadki bywają zaskakujące – tak jak chwilę temu jej mimika, na skraju ekscytacji i złości; bo przecież nie chciała go widywać, nie chciała o nim słyszeć, nie chciała nawet pamiętać jego nazwiska. Równocześnie była gotowa zrobić tak wiele, by znów mieć go obok, w jakiejkolwiek formie.
– Aż dziw, że spotykam lorda tak często w stolicy, niepochłoniętego podróżą – chłód w głosie kontrastujący z wciąż utrzymującym się uśmiechem był niczym finezyjnie wciśnięta szpilka; ataku, którego sama się nie spodziewała i nie kontrolowała – Ucieczka w piękne miejsce czasem pozwala uchronić się przed straszliwym losem.
Astoria Lestrange
Astoria Lestrange
Zawód : opiekunka syren, magioceanograf, arystokratka
Wiek : 30
Czystość krwi : Szlachetna
Stan cywilny : Zamężna
plus loin que la nuit et le jour
OPCM : 6
UROKI : 13
ELIKSIRY : 6
LECZENIE : 0
TRANSMUTACJA : 5
CZARNA MAGIA : 1
ZWINNOŚĆ : 12
SPRAWNOŚĆ : 7
Genetyka : Czarownica

Neutralni
Neutralni
https://www.morsmordre.net/t10375-astoria-lestrange#313698 https://www.morsmordre.net/t10409-lou#314729 https://www.morsmordre.net/t10410-heart-of-a-siren#314731 https://www.morsmordre.net/ https://www.morsmordre.net/t10408-skrytka-bankowa-nr-2312#314723 https://www.morsmordre.net/t10486-a-lestrange#317953

Powrót do góry Go down

Odprowadził wzrokiem chłopca, który zgodnie z subtelnie wyrażonym życzeniem Astorii bez słowa oddalił się w kierunku jednej z parkowych ławek, a sam Bulstrode przeniósł spojrzenie na jej idealną do bólu twarz, na bladą skórę przybraną subtelną rumianością policzków przyszczypanych mrozem, powlekającą tłamszone napięcie, które pobłyskiwało jednak w jej źrenicach. Pozwolił przez parę chwil trwać temu milczeniu, zastanawiając się jednocześnie jak to możliwe, że ledwie zdążył odchorować poprzednie niespodziewane spotkanie, a los już fundował mu kolejne i to, o zgrozo, z miejscem w pierwszym rzędzie na spektaklu jej perfekcyjnego macierzyństwa, spektaklu, którego nigdy w życiu nie chciał widzieć na oczy.
- Skądże znowu - zaprzeczył niemalże automatycznie, chociaż nie było w tych słowach ani uncji fałszu; młody Lestrange zachowywał się zgodnie z normami narzuconymi na niego z racji wysokiego urodzenia i czynił to z gracją, jakiej mógłby mu pozazdrościć niejeden lord u progu dorosłości, a sam Maghnus daleki był od rozpowiadania na prawo i lewo, że niepokorny i rozbrykany syn lady Astorii miał czelność staranować go w parku w trakcie popołudniowej przechadzki.
- Ich zagęszczenie również - dodał jeszcze w temacie zaskakujących przypadków, zduszając w sobie chęć wypowiedzenia słów, których wypowiadać nie powinien. Uznał właściwie, że sam fakt obecności jej dziecka jest dobrą wymówką, by tym razem wycofać się niemalże natychmiast i nie zakłócać uroczego, rodzinnego spaceru, lecz nim zdążył się skłonić i odnaleźć na końcu języka odpowiednie formułki pożegnalne, ciszę przecięły ostre jak brzytwa zdania, których nie spodziewał się usłyszeć, nie w tym miejscu, nie w tym czasie.
- Podróże to urokliwy sentyment, droga lady, lecz moja praca i zobowiązania są tu - wyprostował się, wbijając w twarz Astorii pytające spojrzenie, lecz w piwnych tęczówkach zalśniła ostrzegawczo złość; szpilka ukłuła celnie i boleśnie, z precyzją, na jaką potrafiła się zdobyć tylko ona. - Błądzisz po omacku, szukając oderwania od domowej monotonii czy to wrodzony egocentryzm nakazuje ci doszukiwać się swego udziału tam, gdzie go nie ma? - zapytał beznamiętnym tonem, szorstkim nawet w jego własnych uszach, tak niepodobnym do tego, jakim zwykł się do niej zwracać. Pionowa zmarszczka na ułamek sekundy przecięła jego czoło pomiędzy brwiami i choć pospiesznie przywołał swą mimikę do porządku, tak piwne tęczówki wciąż uparcie wpatrywały się w jej twarz, jakby oczekując, że wycofa się chyłkiem ze swych słów nim powiedzą coś, czego cofnąć się nie da.


half gods are worshipped
in wine and flowers
real gods require blood


Maghnus Bulstrode
Maghnus Bulstrode
Zawód : badacz starożytnych run, były łamacz klątw, cień i ciężka ręka w Piórku Feniksa
Wiek : 30
Czystość krwi : Szlachetna
Stan cywilny : Wdowiec
gore and glory
go hand in hand
OPCM : 24
UROKI : 0
ELIKSIRY : 0
LECZENIE : 0
TRANSMUTACJA : 0
CZARNA MAGIA : 24
ZWINNOŚĆ : 5
SPRAWNOŚĆ : 6
Genetyka : Czarodziej
 death before dishonor
Rycerze Walpurgii
Rycerze Walpurgii
https://www.morsmordre.net/t9868-maghnus-i-bulstrode https://www.morsmordre.net/t9891-helios#299311 https://www.morsmordre.net/t9887-mouth-full-of-white-lies#299287 https://www.morsmordre.net/f377-gerrards-cross-bulstrode-park https://www.morsmordre.net/t9894-skrytka-bankowa-nr-2246#299355 https://www.morsmordre.net/t9896-maghnus-bulstrode#299374

Powrót do góry Go down

Przewrotność, niemal bolesna i absurdalna, pozbawiona jakiegokolwiek sensu – po co coś wciąż zsyłało ich na jedną drogę? Po co przypominało, po co żarłocznie grzebało ziemię wspomnień, by dorwać się do tych zakopanych najgłębiej? Okrutność losu, idiotyczne znaki; lady Lestrange nie znała wystarczająco dobrego wytłumaczenie na to, że Maghnus znów stał przed nią. W ogrodzie skąpanym bielą, w mrozie osiadającym niewidocznie na jego odzieniu i policzkach, wśród obcych, nagich krzewów, które przez długi czas miały nieść na wątłych gałęziach ciężar niebotycznych histerii, nigdy nie wybrzmiewających na głos.
Wzrok kontrolnie wciąż zerkał w stronę białowłosego dziecka; chłopiec o wyprostowanych łopatkach zasiadł przy matczynym boku, kiedy nieduże nogi nie sięgały jeszcze parkowej ziemi, wzrok wbijając w przestrzeń, jak gdyby wiedział. Że nie powinien, że mu nie wypada, że słowa, które zaraz padną są dlań niezrozumiałe i takie winny pozostać.
– Dziwaczne – wypowiedziała niemal od razu, używając słowa doń niepodobnego, zbyt zwyczajnego i niemal naznaczonego niechęcią. Po co znowu to wszystko? Po co stawał na jej drodze?
Lód w jej zgłoskach był niekontrolowany, niespodziewany, wpływający w mroźną rzeczywistość równie absurdalnie, co on na urokliwej ścieżce ogrodów; jasne spojrzenie zmrużyło się nieco, serce przyspieszyło swój rytm – po co to robisz?
Ona, on, oni – po co to wszystko?
Równocześnie wiedziała, że się nie powstrzyma; sama nie wiedziała już od czego. Od patrzenia na niego, od nieokiełznanej chęci ujęcia jego dłoni, równocześnie rozkazu, by zniknął z jej życia. Ambiwalencja wygrywała pierwsze skrzypce.
– Stąpam całkiem świadomie, lordzie Bulstrode – tutaj w ogrodzie, tutaj w Londynie, tutaj w Anglii; wszędzie, tylko nie w odmętach ich relacji, zbudowanej na niespełnionych marzeniach i niewypowiedzianych słowach – Przerzucanie tchórzostwa na mój domniemany egocentryzm jest nieprzemyślanym posunięciem, a przecież takowych nie czynisz – nawet kiedy pojedyncza zmarszczka naznaczyła jego czoło i zniknęła prędko; on przecież się nie mylił, ważąc każde słowo i każdy gest. Aż do teraz? – Ktoś taki jak ty winien wiedzieć, że megalomania jest mi niesamowicie daleka.
Może kiedyś pamiętał, może wraz z biegiem czasu stała się dla niego tą, którą widzieli w niej wszyscy inni; idealną, dostojną, wypełnioną tylko i wyłącznie przesadną pewnością siebie.
– Słyszałam, że wyparcie, według magipsychiatrów, to domena przerażonych ów tchórzostwem mężczyzn.
Astoria Lestrange
Astoria Lestrange
Zawód : opiekunka syren, magioceanograf, arystokratka
Wiek : 30
Czystość krwi : Szlachetna
Stan cywilny : Zamężna
plus loin que la nuit et le jour
OPCM : 6
UROKI : 13
ELIKSIRY : 6
LECZENIE : 0
TRANSMUTACJA : 5
CZARNA MAGIA : 1
ZWINNOŚĆ : 12
SPRAWNOŚĆ : 7
Genetyka : Czarownica

Neutralni
Neutralni
https://www.morsmordre.net/t10375-astoria-lestrange#313698 https://www.morsmordre.net/t10409-lou#314729 https://www.morsmordre.net/t10410-heart-of-a-siren#314731 https://www.morsmordre.net/ https://www.morsmordre.net/t10408-skrytka-bankowa-nr-2312#314723 https://www.morsmordre.net/t10486-a-lestrange#317953

Powrót do góry Go down

Odczuwał skrajny dyskomfort wywołany obecnością dziecka - tego jednego, konkretnego, idealnie wręcz się prezentującego, wypranego niemalże z typowo dziecięcych cech jak beztroska czy niefrasobliwość, milczącego, gdy trzeba milczeć, odnajdującego odpowiednie słowa, gdy trzeba mówić, nieruchomego niczym posąg, gdy trzeba zachować spokój; przywodzącego każdym skrawkiem siebie wspomnienia nastoletniej Astorii, której był wierną kopią i która w ten właśnie sposób zachowywała się od pierwszych dni szkoły, prezentując spójny wizerunek bez ani jednej rysy na delikatnej tafli. A jednak, to właśnie ten chłopiec był teraz niemym świadkiem ich słownych przepychanek - niemym, choć nie głuchym. Wiedział doskonale, że dziecięce uszy łowią wszystko i chociaż nie wszystko są w stanie samodzielnie przetworzyć, chociaż nie wszystko komentują, zachowują w pamięci wiele szczegółów, by przywołać je w najmniej odpowiednim momencie. Mimo to, z jakiegoś niewytłumaczalnego powodu, będącego najprawdopodobniej również i wytłumaczeniem kolejnego ich feralnego, przypadkowego spotkania w złym miejscu i czasie, nie potrafił powstrzymać słów cisnących się samoistnie na usta ani jadu rozlewającego się mimowolnie na jego języku. Odnosił wrażenie, że podobne siły wyższe targają i samą lady Lestrange, która zrzucała kolejne warstwy sztywnego pancerza, pozwalając sobie na wypowiedzi, przed którymi wzbraniała się w wypełnionym brzdękiem liczonego złota banku Gringotta.
Wpatrywał się w jej alabastrową twarz dłuższą chwilę, jakby dawał jej szansę do odwrotu, nim będzie już na to za późno, nie skorzystała z niej jednak, a chłód bijący z jej słów przebijał się w głębsze warstwy jego jestestwa, naprężając nieprzyjemnie wrażliwe struny, które nie powinny dochodzić do głosu. Lecz doszły. Zdusił zniecierpliwione prychnięcie, gdy zapewniała o świadomości własnych kroków, ale na więcej powściągliwości już mu nie starczyło.
- Jeśli tylko raczyłabyś na chwil parę zdjąć ze swych oczu klapki, które zdają się być już przyrośnięte na stałe, dostrzegłabyś, że moje słowa nie są ani nieprzemyślane, ani nieuzasadnione - skontrował, pochylając się nieznacznie i ściszając głos, który wciąż był dla niej doskonale słyszalny. Znała go, najprawdopodobniej lepiej niż sam chciałby to przyznać, znała jego czułe punkty i wykorzystywała tę znajomość w najpaskudniejszy możliwy sposób. Dlaczego?
- Nie wiesz gdzie byłem ani co robiłem, nie wiesz dlaczego wyjechałem ani dlaczego wróciłem, nie wspominając już nawet o tym, że o mojej teraźniejszości wiesz snuć możesz jedynie domysły - bo jakżeby miała wiedzieć cokolwiek? To ona uciekła przed laty do Francji, to ona skrywała się za fasadą perfekcyjnej żony i matki w Thorness Manor, unikając Londynu i niego samego jak ognia, by teraz serwować mu potwarz za potwarzą. - Zamknięta w złotej klatce, śniąc sny o syrenach, wiesz tyle, co nic, a wciąż, droga Astorio, z jakiegoś powodu wydaje ci się, że masz podstawy do wydawania niepodważalnych osądów - mówił cierpkim tonem, nie znajdując już w sobie słodyczy, którą zwykł ją raczyć. Nie tym razem. - ale utraciłaś to prawo, już dawno temu. Na własne życzenie, nie śmiej zapomnieć o tym drobnym fakcie, który usilnie próbujesz wyrzucić ze swej pamięci - zanegował jej zarzuty o najprawdopodobniej najgorszej wadzie, jaką mogła mu przypisać; tchórzostwie. Zaśmiał się, słysząc jej słowa o megalomanii i wyparciu, chrapliwie i bez cienia wesołości, a ostre dźwięki rozbrzmiewały nieprzyjemnie pośród krzewów martwych róż.
- Ach, czyli w obecnych czasach konsultujesz się z magipsychiatrami? - szydził otwarcie, odzierając się z resztek skrupułów, rozjuszony niczym byk na widok krwistoczerwonej mulety w rękach drwiącego sobie z niego matadora. - Nie będę kłamał, wiele słyszałem o przypadłościach trawiących kruche umysły Lestrange'ów, jednak zwykłem sądzić, że jest to słabość wrodzona, a nie nabyta wraz z nazwiskiem.


half gods are worshipped
in wine and flowers
real gods require blood


Maghnus Bulstrode
Maghnus Bulstrode
Zawód : badacz starożytnych run, były łamacz klątw, cień i ciężka ręka w Piórku Feniksa
Wiek : 30
Czystość krwi : Szlachetna
Stan cywilny : Wdowiec
gore and glory
go hand in hand
OPCM : 24
UROKI : 0
ELIKSIRY : 0
LECZENIE : 0
TRANSMUTACJA : 0
CZARNA MAGIA : 24
ZWINNOŚĆ : 5
SPRAWNOŚĆ : 6
Genetyka : Czarodziej
 death before dishonor
Rycerze Walpurgii
Rycerze Walpurgii
https://www.morsmordre.net/t9868-maghnus-i-bulstrode https://www.morsmordre.net/t9891-helios#299311 https://www.morsmordre.net/t9887-mouth-full-of-white-lies#299287 https://www.morsmordre.net/f377-gerrards-cross-bulstrode-park https://www.morsmordre.net/t9894-skrytka-bankowa-nr-2246#299355 https://www.morsmordre.net/t9896-maghnus-bulstrode#299374

Powrót do góry Go down

Strona 7 z 7 Previous  1, 2, 3, 4, 5, 6, 7

Ogrody królewskie

Szybka odpowiedź
Uprawnienia

Nie możesz odpowiadać w tematach