Morsmordre
Czy chcesz zareagować na tę wiadomość? Zarejestruj się na forum za pomocą kilku kliknięć lub zaloguj się, aby kontynuować.
Wydarzenia


Ekipa forum
Login:

Hasło:

Beeston Village
AutorWiadomość
Beeston Village [odnośnik]15.03.21 7:41

Beeston Village

Ta niewielka wioska licząca ledwie dwustu mieszkańców znajduje się w pobliżu ruin średniowiecznych Beeston oraz Peckforton Castle. Niemagiczna społeczność nie zdaje sobie sprawy, że pierwsze z nich zamieszkuje stary czarodziejski ród o nazwisku Rowle, a podniszczony wygląd murów jest wyłącznie wynikiem zaklęcia antymugolskiego. Wioska nie ma zbyt wiele do zaoferowania - znajduje się w niej szkoła, kościół, pub oraz kilka sklepów. Właścicielem pubu jest starszy, samotny czarodziej, ale sam lokal urządzony jest pod klienta mugolskiego.
Mistrz gry
Zawód : naczelny mąciciel
Wiek : odwieczny
Czystość krwi : n/d
Stan cywilny : n/d
Do you wanna live forever?
OPCM : 99
UROKI : 99
ALCHEMIA : 99
UZDRAWIANIE : 99
TRANSMUTACJA : 99
CZARNA MAGIA : 99
ZWINNOŚĆ : 0
SPRAWNOŚĆ : 0
Genetyka : Czarodziej
Beeston Village Tumblr_mduhgdOokb1r1qjlao4_500
Konta specjalne
Konta specjalne
http://morsmordre.forumpolish.com/ http://morsmordre.forumpolish.com/t475-sowa-mistrza-gry#1224 http://morsmordre.forumpolish.com/ http://morsmordre.forumpolish.com/ https://www.morsmordre.net/t2762-skrytki-bankowe-czym-sa#44729 http://morsmordre.forumpolish.com/f124-woreczki-z-wsiakiewki
Re: Beeston Village [odnośnik]03.06.21 20:44
31 X 1957

Nie miałam zamiaru pokazywać dzisiaj swojej twarzy, ale nawet najlepsze plany mogą okazać się błędne, gdy tylko sytuacja zaczyna przybierać nieoczekiwany obrót. Stałam więc pod płotem, naprzeciwko małego pubu i uważnie przyglądałam się każdemu człowiekowi, który wchodził i wychodził ze środka.
Czterdziestoletnia kobieta, duże ciemne oczy, a na oko maksymalnie 150 centymetrów wzrostu. Ubrana w niebieską sukienkę niemal do ziemi oraz białą moherową czapkę, która skutecznie kryła wszystkie włosy.
Za nią dwudziestoparoletni facet z wyjątkowo wysuniętym jabłkiem Adama do przodu w koślawym kapeluszu, który co chwilę ściągał i poprawiał mokre od potu włosy. Obrzydliwe.
Trzydziestoletni mężczyzna o wyjątkowo dużym umięśnieniu ciała. Na oko widać, że nie doszedł do tego swoimi siłami, a jedynie czarami, albo porządnymi eliksirami. Mogłabym spytać Cassandry, czy istnieją podobne, które rozbudowują tkankę mięśniową, ale po co? O wiele bardziej wolałam stawiać na zwinność i szybkość, niż muły jak u byka.
Sześćdziesięcioletni mężczyzna, w garniturze i wełnianej czapce. Z odstającymi uszami, niemal trząsł się z zimna, wykonując drobne kroczki w kierunku południa miasta.
Dalej nie wyszedł stamtąd nikt kogo powinnam mieć na oku, więc nie opuściłam swojego posterunku, przyzwyczajona, że obserwacja to przede wszystkim cierpliwość, że czasem opłaca się nie po godzinie, a po dwóch, trzech, albo dwunastu. Byłam gotowa zresztą ślęczeć tam i dwa dni, w końcu na tym polegała moja praca i byłam w niej wystarczająco dobra, by móc czuć się z tego powodu dumna. Stałam więc na mrozie z różdżką w rękawie płaszcza w brązowo-czarną kratę. Napiłabym się zimnego piwa, albo gorącego wina, ale przecież byłam na służbie, a takie rzeczy nie przystały porządnemu Wiedźmiemu Strażnikowi.
W końcu go dostrzegłam.
Około czterdziestoletni facet o wyjątkowo bujnej czuprynie czarnych włosów, którego błękitne oczy prześwietlały na wylot okolicę. Odwróciłam spojrzenie i spuściłam wzrok, aby mnie nie dostrzegł i faktycznie, sekundę później już zmierzał na zachód. Ruszyłam więc za nim. Wysoki na metr osiemdziesiąt, stawiał duże kroki, ewidentnie przed czymś goniąc, gdzieś uciekając. Moje ptaszki z różnych stron Anglii donosiły mi, że może mieć do powiedzenia coś więcej, ale wcale nie będzie przychylny. Syn właściciela pubu w Beeston Village, który tak chętnie zapraszał do siebie mugoli, nie mógł być zresztą przyjemnym typem, z którym rozmowa odbędzie się przy herbatce i maślanych ciastkach z cukrową kruszonką. Skręcił w lewo, więc i ja skręciłam za nim, będąc pewną, że nie wie, że ktoś go śledzi. Podobno miał na imię Astor. Nigdy nie znałam żadnego Astora, a przynajmniej nie pamiętałam o takowym. Różdżkę wypuściłam w końcu z rękawa, obserwując, jak mężczyzna znów skręca w lewo, zmierzając prawdopodobnie do jakiejś bramy, jednej ze starych kamienic. Dopóki mnie nie zauważył, do tej pory było miło i przyjemnie. Wolałam zresztą, aby dokładnie tak zostało. Chwila prawdy, Astorze... - Drętwota - wypowiedziałam, celując mu w plecy, gdy wchodził akurat do bramy. Padł jak długi na posadzkę, a jego ciało zablokowało drzwi, dzięki czemu przemknęłam obok, przesuwając jeszcze jego nogę, tak aby nikt nie widział nas z ulicy. Postawiłam buta na jego twarzy, obracając ją w bok. O wiele ciekawszym niż jego przekrzywiony na lewo nos, okazał się dla mnie ślad po zdartej z buta skóry. Będę musiała to naprawić, ale nie miałam na to wcześniej czasu. Żal było wyrzucać te kozaki, tak ładnie wyglądały na buzi promugolskiego śmiecia. - Ciuś ciuś, Astorze - wypowiedziałam powoli, wpatrując się w mętne od Drętwoty oczy. - Ciuś ciuś... Chronisz mugoli, słyszałam - różdżkę przybliżyłam bliżej jego twarzy, aż w końcu ta przysunęła się do skroni. Pozwól, że spojrzę... - Legilimens.
Czternaście płaczących ludzi. Przestańcie ryczeć, nic nie mogę usłyszeć. Rozglądam się po pomieszczeniu, ale nie widzę tam niczego charakterystycznego. Obok stoi kobieta, ma tę samą niebieską suknię i moherową czapkę, uśmiecha się. Twierdzi, że wojna się skończy i wszystkich uratują, że to już prawie dom. Bzdura, co ona pieprzy? Ah... Więc to ci mugole, którzy z miasteczka pod zamkiem Rowlów uciekli aż tutaj. Ale gdzie są... Nagle dopada do moich uszu dźwięk inny niż ryk tych zwierząt. Tadcaster Road 84, mają się tam udać kanałami. Biedaki... To świeże wspomnienie, widzę, że jeszcze chrupie.
- Dziękuję za pomoc - mówię cicho i odrywam różdżkę od skroni, a oczy mężczyzny płoną bólem i dziwnym przekonaniem, że to się tak miło nie skończy. Że potężna migrena to jedynie przedsmak. Mogłabym jedynie usunąć mu pamięć i zostawić, ale było zbyt duże ryzyko, że wróci do swoich ulubieńców i pomoże innemu robactwu chować się w kanałach, gdy ich miejsce było pod miękką i chłodną ziemią. Nie chciałam więc go tak zostawić, ale nie miałam dostatecznie dużo czasu, aby wezwać tu całą rzeszę czarodziejskiej policji i czekać aż zrobią zadymę w mieście. - Dobranoc - powiedziałam jeszcze, rozglądając się na boki, czy aby na pewno po schodach z góry nikt nie szedł. Byliśmy w miarę cicho, nie powinni nas usłyszeć... - Lamino - wypowiedziałam celując w krtań mężczyzny i obserwując, jak ostrza wbijają się prosto w jego gardło, rozrywając je tak, że posoka wypłynęła prosto na zimne kafle starej bramy. Cóż za nieporządek... Zajrzałam jeszcze do kieszeni jego płaszcza i spodni, jednak oprócz różdżki, nie znalazłam tam nic. Na wszelki wypadek przełamałam ja w dłoniach i rzuciłam obok, tak, że jej rdzeń taplał się teraz w krwi szlamoluba. Taka szkoda, że porządni czarodzieje nie szanowali wartości Czarnego Pana, pracowałoby się o wiele lżej. Pilnując, aby krew nie pobrudziła mi skórzanych kozaków, okrążyłam jego ciało i wyszłam z bramy, rozglądając się na boki, po czym przemykając dalej za zakręt. Astor dokonał żywota, krwawica została przelana. Nikt nie będzie po nim płakał, był czarodziejem godnym wyeliminowania, nawet jeśli musiałam to zrobić sama, trafiając go w plecy zaklęciem. Najważniejsze było, że znałam już kryjówkę mugoli i wiedziałam, w którą stronę zmierzać, aby jej się przyjrzeć. Ręka mi nie drżała, chociaż oddech miałam szybszy i płytszy, zdecydowanie bardziej podekscytowany niż wcześniej, gdy marzłam na wietrze, oczekując, aż syn właściciela knajpy ją opuści. W końcu znalazłam ulicę, znalazłam numer, stanęłam obok i patrzyłam, oddychając ciężko. Wzrok przeniosłam na niebo, gdzie katem oka dostrzegłam mojego Raido. - Przyleć - wyszeptałam, unosząc przedramię go góry. Chociaż mnie nie słyszał, to znaliśmy się już dość dobrze, a ja potrzebowałam jego pomocy. Nakreślone na kartce parę słów zwinęłam w rulon i przywiązałam mu do łapki. - Leć do naszego oddziału w Liverpoolu - wypowiedziałam, głaszcząc jeszcze jego skrzydło. - Tylko szybko. Jastrząb odleciał, a moja rola właściwie tu mogłaby się skończyć. Nie byłam idealnym uczestnikiem akcji, wolałam pozostać anonimowa, chociaż tu nie widziałam wielkich szans na to, aby ktokolwiek przeżył. Przeszłam więc na drugą stronę ulicy, gdzie paliły się światełka na jednej z witryn, ogłaszając, że do gorącego kakao dorzucają ciastko gratis. Takiej okazji nie wolno było przegapić, więc wyposażona w parujący napój i słodką przekąskę, usiadłam na krześle barowym, obserwując zza witryny bramę numer 84 przy Tadcaster Road. Minęła chwila, gdy zza zakrętu wyłonili się czarodzieje, których mogłam rozpoznać jako oddział zadaniowy, mający uderzyć prosto w siedlisko mugoli, ukrywanych przez Astora i tamtą kobietę. Jeszcze ją znajdę, ale nie dzisiaj. Dzisiaj będę obserwować teren, popijając słodkie kakao i objadając się kruchym ciastkiem z ogromnymi kawałkami czerwonej czekolady. Smakowała truskawkami. Po przeciwnej stronie ulicy coś wybuchło, a chwilę potem z bramy wyskoczyła brygada, wyciągając za sobą na półżywych ludzi. Kilka kobiet, kilkoro dzieci, kilkoro mężczyzn. Czternaście osób, zgodnie z zapowiedzią. Wesołej nocy duchów, śmiecie.

zt 1233


dobranoc panowie

Teacher says that I've been naughty, I must learn to concentrate. But the girls they pull my hair and with the boys, I can't relate. Daddy says I'm good for nothing, mama says that it's from him.
Rita Runcorn
Zawód : wiedźmi strażnik, szpieg
Wiek : 28
Czystość krwi : Czysta
Stan cywilny : Panna
different eyes see
different things
OPCM : 16
UROKI : 31
ALCHEMIA : 0
UZDRAWIANIE : 0
TRANSMUTACJA : 0
CZARNA MAGIA : 0
ZWINNOŚĆ : 12
SPRAWNOŚĆ : 5
Genetyka : Czarodziej

Duchy
Duchy
https://www.morsmordre.net/t9622-rita-runcorn https://www.morsmordre.net/t9822-raido#297856 https://www.morsmordre.net/t9821-run-rita-run https://www.morsmordre.net/f367-borough-of-enfield-chase-side-21 https://www.morsmordre.net/t9823-skrytka-bankowa-nr-2203 https://www.morsmordre.net/t9824-rita-runcorn#297859
Beeston Village
Szybka odpowiedź
Uprawnienia

Nie możesz odpowiadać w tematach