Wydarzenia


Ekipa forum
Menażeria "Niuchacz i przyjaciele"
AutorWiadomość
Menażeria "Niuchacz i przyjaciele" [odnośnik]20.08.23 15:03

Menażeria "Niuchacz i przyjaciele"


★★
O zwierzęcej obecności świadczą przede wszystkim widoczne już z ulicy zadrapania na dolnej części drzwi wejściowych, pozostawione przez pazury czworonogów cieszących się z podróży do nowych domów.
Ściany w kolorze ciemnego brązu, ciemne drewno umeblowania, wydawać by się mogło, że trudno o mniej przyjazne wnętrze - jednak wystarczy jedno spojrzenie na przesiadujące w kojcach, akwariach lub klatkach zwierzęta, by poczuć ciepło i troskę, z jaką właściciele odnoszą się do każdego ze swoich tymczasowych podopiecznych. Większość środków finansowych idzie właśnie na zwierzęta: karmy, wyposażenie, badania magiweterynaryjne, zamiast na upiększenie wnętrz.
Znaleźć tu można większość gatunków magicznej fauny, z którą poradzi sobie większość czarodziejów. Te wymagające nieco bardziej zaawansowanej wiedzy z zakresu ONMS umiejscowiono dalej od frontu, by nie zachęcać młodych, niedoświadczonych czarodziejów do namów kierowanych do rodziców. Każdy gatunek cieszy się dostosowanym do swoich potrzeb lokum - często nasączonym magicznymi właściwościami, by oferować jak najbezpieczniejsze warunki.
Na drewnianej ladzie zazwyczaj wyleguje się kuguchar o wyjątkowo oceniającym spojrzeniu, światło zapewniają świeciorki przesiadujące w wentylowanych słoiczkach podwieszonych pod sufitem, natomiast tuż za ladą można podziwiać zabezpieczony kojec niuchaczy, które niestrudzenie wodzą spojrzeniami za wymienianymi monetami. Co łaskawsi klienci oferują im czasem knuta w ramach napiwku.
Mistrz gry
Mistrz gry
Zawód : -
Wiek : -
Czystość krwi : n/d
Stan cywilny : n/d
Do you wanna live forever?
OPCM : X
UROKI : X
ALCHEMIA : X
UZDRAWIANIE : X
TRANSMUTACJA : X
CZARNA MAGIA : X
ZWINNOŚĆ : X
SPRAWNOŚĆ : X
Genetyka : Czarodziej
Menażeria "Niuchacz i przyjaciele" Tumblr_mduhgdOokb1r1qjlao4_500
Konta specjalne
Konta specjalne
http://morsmordre.forumpolish.com/ http://morsmordre.forumpolish.com/t475-sowa-mistrza-gry#1224 https://www.morsmordre.net/t12082-kronika-towarzyska#372204 http://morsmordre.forumpolish.com/ https://www.morsmordre.net/t2762-skrytki-bankowe-czym-sa#44729 http://morsmordre.forumpolish.com/f124-woreczki-z-wsiakiewki
Re: Menażeria "Niuchacz i przyjaciele" [odnośnik]15.12.23 7:53
18 sierpnia 1958
Świat się być może walił, ale przecież się nie zatrzymał. Dlatego chociaż wszędzie brakowało rąk do pracy, w końcu musiała wybrać się na zakupy, aby odciążyć trochę Herberta. Na całe szczęście odzyskała już swoje ubrania, toteż nie musiała wcale wychodzić na miasto w cudzych, pożyczonych, lub niemal zupełnie zniszczonych ubraniach. Dlatego postawiła na swoje dawno nie używane pomarańczowe rajstopy i zieloną sukienkę z guzikami w kształcie dyni. Ubrania nie były już najnowsze, jednak ostatnio wybierała bardziej stonowane kolory, toteż nie były wcale aż tak znoszone. Przez pas przewiesiła torbę, w której znajdowała się portmonetka z galeonami.
Plymouth było jej jednak obce. Przez większość życia mieszkała w Londynie i to miasto znała. Tuż przez Bezksiężycową Nocą często bywała na Pokątnej i dobrze wiedziała, co gdzie może znaleźć. Pomagała również jako przewodniczka, opowiadając innym o mieście. Tu zaś, w portowym mieście leżącym u ujściu Tamar, czuła się zupełnie obca.
Nie poszła więc sama. Tuż obok niej kroczył Artemis, poznany w trakcie tego feralnego dnia brat Sue, dzięki której miała przecież swoją kozę. Wprawdzie wciąż nie widziała jej od powrotu, ale była pewna, że Greta musi mieć się dobrze. Wyciągnęła z kieszeni listę zakupów zapisaną swoim czytelnym i całkiem ładnym zarazem pismem.
Potrzebuje nici, worka nawozu z eee….drożdży? Są takie? Tak mi Herbert powiedział – wyjaśniła, spoglądając przepraszająco na młodego mężczyznę. – Poza tym potrzebujemy worka marchewek, paczkę gwoździ, nasion dyptamu, srebrnego proszku… – Gwen zmarszczyła brwi. Czy dyptam nie miał przypadkiem czegoś wspólnego z wilkołakami? Może Herbert wcale nie mówił jej prawdy co do swojego zdrowia? Och, na brodę Merlina, Gwen, po co miałby cię okłamywać, ofuknęła sama siebie, wracając do listy. – I jeszcze jakieś… sadzonki kolcokrzewu.To chyba wszystko. Gdzie możemy pójść najpierw? Jakiś sklep zielarski chyba powinien tu być…
Zamilkła na chwilę, rozglądając się po Alei. Była mniejsza, niż ulica Pokątna, jednak w dalszym ciągu powinny się na niej znajdować podstawowe sklepy, takie jak jakiś zielarski. Przecież nawet w Hogsmead były takie sklepy, a ono było zdecydowanie mniejsze, zaś w Plymouth, z tego co wiedziała, ostatnio pojawiło się sporo czarodziejów, zważając na to, że to tu przeniosło się Ministerstwo Magii.
Wtem spojrzenie Gwen zatrzymało się na menażerii, a jej serce zabiło mocniej na widok znajdującego się na wystawie pufka.
Ale… ale najpierw wejdźmy tam. Wejdziemy, dobrze? – spytała, patrząc niepewnie na Artermisa, niepewny, czy bliźniak Sue przepada za zwierzętami tak samo, jak ona. – Och, ja idę, popatrzeć, jak chcesz, możesz zaczekać – oznajmiła, ruszając przed siebie i niezależnie od tego, czy Lovegood za nią poszedł, czy nie, już po chwili otworzyła drzwi sklepu. Zadzwonił dzwonek, a do płuc panny Grey wdarł się zapach zwierzęcego futra i odchodów, zaś do uszu wdarł się krzyk jakiegoś ptaka.
W klatkach obok wejścia znajdowały się malutkie puszki. Sklep jednak rozciągał się dalej, był wyraźnie magicznie powiększony, jak szklarnia Herberta, i wypełniony po brzegi najróżniejszymi zwierzętami. Gdyby tylko miała miejsce, aby wziąć je wszystkie…


But I would lay my armor down if you said you’d rather
love than fight
Gwendolyn Grey
Gwendolyn Grey
Zawód : malarka
Wiek : 22
Czystość krwi : Mugolska
Stan cywilny : Panna
Does it feel like everything’s just, like, second best after that meteor strike?
OPCM : 15 +1
UROKI : 15 +5
ALCHEMIA : 15 +1
UZDRAWIANIE : 0
TRANSMUTACJA : 5
CZARNA MAGIA : 0
ZWINNOŚĆ : 12
SPRAWNOŚĆ : 8
Genetyka : Czarownica
They are the hunters, we are the foxes
Sojusznik Zakonu Feniksa
Sojusznik Zakonu Feniksa
https://www.morsmordre.net/t5715-gwendolyn-grey-budowa https://www.morsmordre.net/t5762-varda https://www.morsmordre.net/t12139-gwendolyn-grey#373392 https://www.morsmordre.net/f179-dorset-bockhampton-greengrove-farm https://www.morsmordre.net/t5764-skrytka-bankowa-nr-1412#135988 https://www.morsmordre.net/t5763-g-grey#374042
Re: Menażeria "Niuchacz i przyjaciele" [odnośnik]08.01.24 15:38
Artemis z chęcią zgodził się, by towarzyszyć Gwendolyn podczas jej zakupowych przygód - nie tylko z powodu chęci znalezienia odskoczni od pracy w terenie (tak przecież niepasującej do zawodu archiwisty!), ale również dlatego, że potrzebował zakupić samopiszące pióro. Było mu potrzebne właśnie podczas coraz częstszych wojaży po Wielkiej Brytanii z Dyrdymałem. Spędzając tak dużo czasu na zewnątrz, niesamowicie uciążliwym było notowanie zwyczajnym piórem. Wiatr wykradał słowa, dłoń zaczynała boleć, a sam Lovegood zamiast zamiast skupiać się na rozmówcy w trakcie wywiadów, wtykał nos w papier, starając się, by jego raporty miały ręce i nogi.
Ponadto chciał poznać Gwen nieco lepiej - ich pierwsze spotkanie nie należało do najbardziej udanych, gdyby mieli nieco mniej szczęścia, być może już by nie żyli. Należało więc celebrować przetrwanie i pozytywne konsekwencje tamtej felernej nocy, jakim była ta kiełkująca znajomość. Gdy tak spacerowali wzdłuż uliczek, Artemis skomplementował ubiór młodej malarki. Kiwał też głową, powtarzając, zupełnie niepotrzebnie, nazwy składników, których Gwen potrzebowała. Nieco zdziwiony zareaogwał na jeden z nich:
- Nasiona dyptamu? Ugryzł cię wilkołak?
Artemis również rozejrzał się po okolicy. Co dwie pary zagubionych oczu, to nie jedna, prawda? Do tej pory odwiedził Plymouth kilkukrotnie, ale niemożliwym byłoby stwierdzenie, że potrafił się tu odnaleźć. Jednak w towarzystwie przyjemnie było się pogubić, tym bardziej, że każdy z nich zjawił się w tym portowym mieście w konkretnym celu.
- Jasne, wchodźmy! Później będę potrzebował znaleźć sklep czy straganik z samopiszącymi piórami. - odpowiedział Artemis, będąc w całkiem dobrym nastroju. Zerknął na szyld z nazwą sklepu. - Sue uwielbia niuchacze, ale to prawdziwe szelmy! Pamiętam, jak kiedyś jeden taki gagatek ukradł mi sygnet, który dostałem od dziadków. Ciekawe gdzie jest teraz? Lovegoodowie mają słabość do zwierząt, ale to Sue wie o nich wszystko. Ja zachowałem tylko zamiłowanie do wszelkich istnień. O ile pamiętam to kojarzysz moją siostrę, prawda?
Wszedł do menażerii za swoją towarzyszką, niemal od początku zachwycając się tym maleńkim, egzotycznym światem zwierząt. Dzwoneczek u drzwi zadzwonił, gdy Gwen je pchnęłą, informując tym samym właścicieli, że dwoje młodych czarodziejów przekroczyło próg niuchaczowego przybytku.
Artemis Lovegood
Artemis Lovegood
Zawód : archiwista
Wiek : 25
Czystość krwi : Półkrwi
Stan cywilny : Kawaler
W skroni szum i tętent
OPCM : 10+3
UROKI : 10+2
ALCHEMIA : 0
UZDRAWIANIE : 5
TRANSMUTACJA : 0
CZARNA MAGIA : 0
ZWINNOŚĆ : 10
SPRAWNOŚĆ : 10
Genetyka : Czarodziej

Sojusznik Zakonu Feniksa
Sojusznik Zakonu Feniksa
https://www.morsmordre.net/t11947-artemis-lovegood https://www.morsmordre.net/t11998-fado https://www.morsmordre.net/t12220-artemis-lovegood#376218 https://www.morsmordre.net/f304-somerset-dolina-godryka-rudera https://www.morsmordre.net/t12046-skrytka-bankowa-2593 https://www.morsmordre.net/t12030-artemis-lovegood
Re: Menażeria "Niuchacz i przyjaciele" [odnośnik]14.01.24 12:56
Nie znała Artemisa szczególnie dobrze, ale wydawał się miłym towarzyszem. Poza tym skoro pomógł jej tamtego dnia, a przy okazji był bratem Sue to nie miała powodów, aby mu nie ufać, dlatego czuła się w jego towarzystwie całkiem swobodnie. Gdy zadał pytania o wilkołactwo, Gwen natychmiast otworzyła szeroko oczy i pokręciła głową. Jeszcze tego brakowało, by ktoś zaczął plotkować, że to ona jest wilkołakiem! Albo Herbert! Miała, oczywiście, pewne podejrzenia co do niego, choć ani niezbyt pewne, ani bez żadnych większych dowodów, raczej był to więc tylko wymysł jej własnej wyobraźni, ale to nie oznaczało, że ktokolwiek miał o tym wiedzieć, a tym bardziej mówić.
Nie, nie, mój kuzyn jest zielarzem, po prostu chce je zasadzić. Chyba coś testuje, wiesz, dla nauki. Nie znam się aż tak na tym, ale trochę mi pokazuje. Lubiłeś zielarstwo w szkole? Mi się nigdy aż tak nie podobało, ale jakbyś zobaczył szklarnię Herberta… och, jest naprawdę wyjątkowa! — Posiadanie dostępu do tak wspaniałego połączenia magii, architektury i roślin było naprawdę dobrą motywacją do tego, aby poznać się na roślinach nieco bardziej, zwłaszcza że jej kuzyn był całkiem dobrym, cierpliwym nauczycielem.
Przekrzywiła głowę, słysząc o piórze.
Właściwie mi też by się przydało jakieś nowe — potwierdziła. Może samopiszące nie było jej aż tak potrzebne, ale zwyczajne, tanie, na pewno byłoby dobrym zakupem. Chyba powinna wziąć też jakieś po prostu do domu, nie tylko dla siebie. Och, jakie to było dziwne… Kupować coś dla kogoś w domu. Gdy mieszkała z rodzicami raczej to oni kupowali coś dla niej. To samo działo się we Francji. Potem mieszkała sama, a u Macmillanów po prawdzie miała dostęp do wszystkiego, co było jej potrzebne. Teraz zaś, dzieląc dach z Herbertem musiała myśleć też o nim i było to dla Gwen uczucie zdecydowanie nowe, choć jednocześnie zaskakująco przyjemne.
Och, tak, Sue wie dużo, pomogła mi z moją kozą! — Chyba powinna ugryźć się w język, nie wiedziała, czy Artemis wie o zagrodzie w Oazie, a Grety przecież wciąż nie było na farmie. I właściwie panna Grey nie była pewna, czy koza powinna tam się znaleźć. — Te niuchacze… Na pewno gdzieś schował, tak, że nie znajdziesz, one tam mają. — Pokiwała głową.
Nie miała nigdy bliższej styczności z tymi stworzeniami, ale wiedziała o nich na tyle, by mówić o tym z całkiem dużą pewnością.
Weszła do środka sklepu, witając się ze sklepikarzem znajdującym się przy ladzie i siłą woli powstrzymując się przed wyciąganiem dłoni do wszystkich puszystych istotek, które mijała. Światło odbijało się od futerek wielu z nich, tworząc niezwykłe wzory. Gwen starała się chłonąć nie tylko ich obecność, ale również zapamiętywać te detale, to, jak załamują się barwy, to jak się ze sobą mieszają. Gdy tylko na nie spoglądała, w jej głowie niemal od razu pojawiały się barwy, które byłyby konieczne do naturalnego oddania ich sierści. Lata nauki malowania nie poszły w las. Panna Grey doskonale znała teorie kolorów i wiedziała, jakie barwy są potrzebne, by stworzyć obraz, na którym jej zależało.
Herbert mówił coś o kurach, może powinnam jakieś kupić, jak myślisz? — spytała ni to siebie, ni to Artemisa. Nie ustalała tego z kuzynem, ale chyba nie miałby nic przeciwko. Nie wiedziała jednak, czy w magicznej menażerii sprzedają też takie zwyczajne zwierzęta.
Wtem dostrzegła zwierzę, które szczególnie zwróciło jej uwagę. Potężny żuk chodził w kółko na niewielkiej przestrzeni. Gwen zatrzymała się, przekrzywiając głowę. Stworzenie nie było wcale puchate i słodkie, nie zachęcało, by wyciągać w jego stronę dłoń, choć kolory na jego pancerzyku zdecydowanie zapierały dech. Jego zachowanie wyraźnie jednak sugerowało, że wielki skarabeusz nie czuje się tu wcale dobrze. Podeszła do ogrodzenia, pochylając się i marszcząc brwi.
Z nim jest chyba coś nie tak — powiedziała, mimowolnie wywołując sprzedawcę, który odezwał się do nich ze swojego miejsca:
Moja siostra wyniosła się z kraju, zostawiła go tutaj. I trochę nie może się biedak odnaleźć, a ja nie mam ogródka — wyjaśnił.
Gwen wzięła głęboki oddech, spoglądając na zwierzę ze współczuciem. W Anglii nie brakowało obecnie zwierząt, które spotkał taki lub gorszy los. Ludzie w pierwszej kolejności myśleli o swoich rodzinach i swoim bezpieczeństwie, za co trudno było ich winić. Ale te stworzenia też nie były przecież niczemu winne.


But I would lay my armor down if you said you’d rather
love than fight
Gwendolyn Grey
Gwendolyn Grey
Zawód : malarka
Wiek : 22
Czystość krwi : Mugolska
Stan cywilny : Panna
Does it feel like everything’s just, like, second best after that meteor strike?
OPCM : 15 +1
UROKI : 15 +5
ALCHEMIA : 15 +1
UZDRAWIANIE : 0
TRANSMUTACJA : 5
CZARNA MAGIA : 0
ZWINNOŚĆ : 12
SPRAWNOŚĆ : 8
Genetyka : Czarownica
They are the hunters, we are the foxes
Sojusznik Zakonu Feniksa
Sojusznik Zakonu Feniksa
https://www.morsmordre.net/t5715-gwendolyn-grey-budowa https://www.morsmordre.net/t5762-varda https://www.morsmordre.net/t12139-gwendolyn-grey#373392 https://www.morsmordre.net/f179-dorset-bockhampton-greengrove-farm https://www.morsmordre.net/t5764-skrytka-bankowa-nr-1412#135988 https://www.morsmordre.net/t5763-g-grey#374042
Re: Menażeria "Niuchacz i przyjaciele" [odnośnik]17.01.24 11:50
Widząc niepewną reakcję Gwendolyn na słowa o ugryzieniu przez wilkołaka, Artemis uśmiechnął się i uniósł dłonie w uspokajającym geście. Zapewnił, że tylko żartował. Żadne plotki nie miały szans się rozprzestrzenić - po pierwsze dlatego, że Lovegood nie słynął z bycia plotkarzem, w żadnym razie nie żył dla sensacji. Po drugie dlatego, że i on, i Gwen nie obracali się we wspólnych kręgach. Nie było więc powodów do niepokoju - dziewczyna mogła czuć się w towarzystwie nowego znajomego swobodnie.
Artemis wsłuchiwał się w historię o jej kuzynie - dowiedział się o nim już więcej niż o samej Gwendolyn.
- Lubiłem zielarstwo, ale nigdy się na nim szczególnie nie skupiałem. Dziś, poza takimi podstawami jak wykorzystanie dyptamu, nie wiem naprawdę nic. Zapominalstwo jest straszne. Ja z kolei byłem jednym z tych zapalonych nudziarzy, którzy uwielbiali historię magii. - Artemis zaśmiał się krótko, drapiąc się po szyi. - Mieszkasz z Herbertem? Wspaniała sprawa, że uczy cię co nieco o ziołach - korzystaj z tego jak najwięcej! Nigdy nie wiadomo, kiedy będziemy musieli użyć podobnych umiejętności. Powiedziałaś sporo o swoim kuzynie, a ja właściwie nie wiem nic o tobie. Czym się zajmujesz?
Artemis kierował swoje słowa do Gwen znad długiego akwarium, w którym spacerowały ozdobne homary. Wspinały się na skałki lub na siebie nawzajem. Artemis zerknął na tabliczkę informacyjną - widniała na niej itrygująca nazwa: Langustnik Ladaco. Wedle opisu był to gatunek niejadalny, hodowany zwykle dla kwestii estetycznych. Czasami również po to, aby sprowadzić na kogoś długą serię niepowodzień - ukąszenie tego homara powodowało siedmiodniowego pecha. Interesujące stworzenia! Może powinien sprawić takiego swojej siostrze? Nie po to, by miała pecha, skądże, a po to, by otaczała się pięknymi stworzeniami! Ach, może następnym razem, wszak monety nie brzęczały w artemisowych kieszeniach zbyt wyraźnie.
- To jak stąd wyjdziemy, możemy poszukać sklepu z piórami. - zaproponował, odrywając wzrok od langustników. Spojrzał pytająco na Gwen.
- Czy wie pan, gdzie możemy zaopatrzyć się w przybory do pisania?
Zwrócił się teraz do sprzedawcy, który prowadził "Niuchacza i przyjaciół" od wielu lat. Znał wiele interesujących zakątków Plymouth, dzieląc się nimi chętnie ze swoją klientelą. Pomógł im z chęcią. Wyjął spod swojej lady postrzępioną mapę miasta, położył ją przed sobą i wskazał grubym palcem jeden z punktów.
- My jesteśmy tu, jeśli pójdziecie prosto, o tutaj, miniecie sklep z tiarami. To wtedy skręcacie w prawo i macie pióra! Magiczne, niemagiczne, wszystkie.
Artemis podziękował za wyjaśnienie, oczywiście w sekundę zapominając połowę trasy do kolejnego sklepu.
- Bierz kuraka, dlaczego nie? - odparł Artemis, nieco niepewny, czy to pytanie faktycznie skierowane było do niego. Nie wiedział absolutnie nic o ich domu i potrzebach. Ale posiadanie kurczaka zawsze na plus, prawda?
Podszedł do Gwendolyn, stawiając długaśne kroki, zaintrygowany żuczym znaleziskiem. Faktycznie, sporawej wielkości owad wydawał się być skołowany. Kręcił się i kręcił. Błyszał w przytłumionym świetle Menażerii.
- Może znalazłby miejsce w szklarni lub w ogródku u was? - zapytał Artemis, widząc jak nawiązuje się naturalna więź między młodą czarownicą, a żukiem.
Artemis Lovegood
Artemis Lovegood
Zawód : archiwista
Wiek : 25
Czystość krwi : Półkrwi
Stan cywilny : Kawaler
W skroni szum i tętent
OPCM : 10+3
UROKI : 10+2
ALCHEMIA : 0
UZDRAWIANIE : 5
TRANSMUTACJA : 0
CZARNA MAGIA : 0
ZWINNOŚĆ : 10
SPRAWNOŚĆ : 10
Genetyka : Czarodziej

Sojusznik Zakonu Feniksa
Sojusznik Zakonu Feniksa
https://www.morsmordre.net/t11947-artemis-lovegood https://www.morsmordre.net/t11998-fado https://www.morsmordre.net/t12220-artemis-lovegood#376218 https://www.morsmordre.net/f304-somerset-dolina-godryka-rudera https://www.morsmordre.net/t12046-skrytka-bankowa-2593 https://www.morsmordre.net/t12030-artemis-lovegood
Re: Menażeria "Niuchacz i przyjaciele" [odnośnik]13.02.24 13:25
W międzyczasie, gdy Gwendolyn snuła się po menażerii, próbując zakupić wszystkie składniki, które miała na swojej liście, Artemis wyszedł na miasto w celu zakupienia przyrządów do pracy. Dzwoneczek przy wyjściowych drzwiach znowu zadzwonił, informując o jego wyjściu - Lovegood zapewnił swoją towarzyszkę, że wróci za parę chwil. Właściciel "Niuchacza i przyjaciół" za pomocą swojej wiekowej mapy wyjaśnił, gdzie znajdzie się sklep z przyrządami do pisania. Lovegood, mając pamięć historyka, bez problemu odnalazł właściwy adres.
Sklep z piórami wciśnięty był w róg zacienionej uliczki. Szyld z oczywistych powodów prezentował pióro, które szkicowało wzburzone fale. Była to ciekawa wizja, metafora tego, że słowa, obok magii i tężyzny fizycznej, były siłą, które mogą wpływać na świat. Ładne, pomyślał Artemis, wchodząc do sklepu.
Pracowniczka sklepu przedstawiła się jako wnuczka właścicielki i zdawała się być absolutnie znudzoną wszystkim, co ją otaczało. Siedziała z głową opartą na swojej dłoni, podczas gdy drugą ręką bawiła się złotą monetą. Raz po raz zerkała to na Artermisa, to na innego klienta - starszego dziadka w cylindrze, który mruczał coś o słabnącej jakości przyrządów papierniczych.
- Potrzebuję samopiszącego pióra. Czy możesz polecić mi coś, co nada się do pracy w terenie?
Artemisowi chodziło oczywiście o przeprowadzanie wywiadów z mieszkańcami Wielkiej Brytanii. Praca archiwisty przerodziła się w ostatnim czasie w dziwaczną hybrydę detektywistycznych przygód, dziennikarstwa i w nieco mniejszej dawce klasycznej archiwizacji. Dyrdymał był wciąż głodny - jego lewitująca księga potrzebowała danych, domagała się dokumentacji wszystkiego, nad czym pracował.
Młoda pracowniczka sklepu postawiła przed nim dwa nieco pogniecione pudełka. W każdym z nich spoczywało pióro - jedno o złotawym odcieniu, drugie klasyczne, bielsze. Gdy Lovegood zapytał o różnicę tych dwóch, dziewczyna wzruszyła ramionami. Cena była taka sama, ale bez wątpienia pochodziły od innego ptactwa.
- Nie powiem panu. Babcia mówi, że oba nie postrzępią się od wiatru. Nie ma jej teraz, poszła do uzdrowiciela - cierpi na podagrę.
Artemis z uśmiechem kiwnął głową - może nie dowiedział się niczego o właściwościach samopiszących piór, ale przynajmniej poznał medyczną kartotekę właścicielki sklepu.
- Biorę to złotawe. Ufam, że będzie mi służyć. W razie co mogę zwrócić, prawda?
Sprzedawczyni pokiwała twierdząco głową. Modliła się w duchu, by wszyscy opuścili sklep i zostawili ją w spokoju.
Artemis zapłacił, a wtedy ona za pomocą swojej różdżki obudziła pióro. To zawirowało w powietrzu i podleciało do Artemisa.
- Musi pan podpisać się swoim nazwiskiem na pergaminie. Wtedy pióro zapamięta, że do pana należy. - poinstruowała go dziewczyna, podsuwając kawałek nadpalonego papieru.
Artemis posłusznie wykonał zadanie i z uśmiechem schował pióro najpierw do pudełka, a następnie do torby, którą miał ze sobą.
- Pięknie dziękuję! Ostatnie pytanie - aparat fotograficzny, gdzie mogę taki kupić?
Dziewczyna westchnęła, ale widać było od razu, że właśnie w Plymouth dorastała. Korzystając z miejscowych, nieoficjalnych nazw przecznic, poleciła mu trzeci tego dnia sklep, który miał odwiedzić. Dojście do centrum, w którym znajdowało się stoisko z aparatami, zajęło mu zaledwie kilka minut. Tam uciął życzliwą pogawędkę z miłośnikami fotografowania - wyjaśnił im, że sam jest laikiem i musi pstrykać zdjęcia do pracy. Dokumentacja, miejsca zbrodni, wnętrza i zewnętrza. Ci wyjaśniali mu z radością, jak korzystać ze światła, wspominali o różnych ustawieniach sprzętu, którym był zainteresowany. Tego popołudnia trzymał w swych dłoniach kilkanaście różnych aparatów kompaktowych. Musiał zaufać ekspedientom, że dany model nie zawiedzie w pracy archiwisty.
Następnie tą samą drogą wrócił do Gwendolyn. Szedł żwawo, bo nie chciał, by czuła się osamotniona. Wszak zaprosiła go na wspólne zakupy głównie dla towarzystwa.
Artemis radował z powodu nowo zakupionego sprzętu - samopiszące pióro i aparat fotograficzny! Wspaniała sprawa - pierwszy raz od dawna pozwolił sobie na takie ekstrawagancje. Bieda naznaczała jego życie, ale nie przekroczyła jeszcze krytycznego punktu.
Artemis Lovegood
Artemis Lovegood
Zawód : archiwista
Wiek : 25
Czystość krwi : Półkrwi
Stan cywilny : Kawaler
W skroni szum i tętent
OPCM : 10+3
UROKI : 10+2
ALCHEMIA : 0
UZDRAWIANIE : 5
TRANSMUTACJA : 0
CZARNA MAGIA : 0
ZWINNOŚĆ : 10
SPRAWNOŚĆ : 10
Genetyka : Czarodziej

Sojusznik Zakonu Feniksa
Sojusznik Zakonu Feniksa
https://www.morsmordre.net/t11947-artemis-lovegood https://www.morsmordre.net/t11998-fado https://www.morsmordre.net/t12220-artemis-lovegood#376218 https://www.morsmordre.net/f304-somerset-dolina-godryka-rudera https://www.morsmordre.net/t12046-skrytka-bankowa-2593 https://www.morsmordre.net/t12030-artemis-lovegood
Menażeria "Niuchacz i przyjaciele"
Szybka odpowiedź
Uprawnienia

Nie możesz odpowiadać w tematach